Simsiyah dünyamda ama gibiyim.
Karanlığın ötesi olmuş bana yar
Çıkılmaz kuyunun uçsuz dibiyim
Gölgeler şehrinde varılmaz diyar…
SİYAH VE BEYAZ
Uğraşma boşuna olmaz aydınlık,
Işıksız dünyamda renk ne fark eder?
İçimi sarmış iç içe karanlık,
Yedi renk özlemi bende bin keder…
Simsiyah dünyamda ama gibiyim.
Karanlığın ötesi olmuş bana yar...
Çıkılmaz kuyunun uçsuz dibiyim.
Gölgeler şehrinde varılmaz diyar…
Neyim ben ya neyim maddede mana?
Bütün zıtlıkların ram olduğu an.
Evvelden ahire düştük zamana,
Yokluğun darından vara uzanan.
Katre katre gökte kaos karanlık.
Bendeki kör alem ışığa perde...
Benden de öteye geçtim bir anlık,
Yok idim yok oldum O var ebedde...
İrkildim, uyandım, ha var ha yoktum!
Ben yoksam alemde, kimdi uyanan?
Başımı sessizce yorgana soktum,
Siyahtan beyaza sırra uzanan…
Pembeymiş sabahın ilk ışıkları,
Akşamın kızılı karanlığa yar…
Çiçekler yurdunun ecesi arı,
Bende bir tek kara, sende bin renk var.
Gökkuşağında par, efsunlu renkler,
Bir damla sudaki pırıltı gibi...
Işığın raksında ulvi ahenkler,
Görünür gözüme karaltı gibi…
Beyazın beyazı renklerin şahı,
Aşkına pervane tüm renklere yar…
Bende siyah var, yok daha siyahı…
Dediler ki ara, onda her renk var!
Halil Ahsen Turabi
.png)
